( 1 ) حسن بن دينار در حديث ضعيف بوده و چيزى شمرده نمىشود . گاهى محمد بن اسحاق و معافى بن عمران و جز آن دو از او روايت كرده‌اند . گويد موسى بن اسماعيل مىگفت * حسن بن دينار كتابى را از من عاريه خواست ندادمش ، او گفت اين كه مىگويم از حديثى است كه بيش از اين است كه هر كس به آنچه پيش اوست بخل ورزد گرفتار سرزنش و گناه مىشود ، و ما از سوى كس ديگرى به آن رسيديم . صلت بن دينار محدثى ضعيف و بىارزش است . هشام بن ابى عبد الله دستوائى نام ابو عبد الله سنبر است وابسته و آزاد كردهء خاندان سدوس و محدثى بسيار استوار و مورد اعتماد و سخن او در حديث حجت بوده است جز اينكه متهم به قدرى بودن بوده است . عبيد الله بن محمد بن حفص تيمى ما را خبر داد و گفت * هشام دستوائى هر گاه در خانه‌اش چراغ خاموش مىشد در بستر خويش بىتاب مىشد و از اين پهلو به آن پهلو مىچرخيد ، همسرش چراغ مىآورد و از سبب بىتابى او مىپرسيد ، هشام مىگفت هنگامى كه چراغ نيست تاريكى گور را به ياد مىآورم . عبد الصمد بن عبد الوارث مىگويد هشام به سال يكصد و پنجاه و دو در گذشته است ، زيد بن حباب مىگفت من به سال يكصد و پنجاه و سه پيش هشام رفتم و او پس از آن درگذشت .